Zwiedzamy Żmudź

Aktualia

    Już stało się tradycją, że z okazji Dnia Nauczyciela grono pedagogiczne naszego progimnazjum wyrusza na wspólną wycieczkę. W tym roku celem wyprawy były piękne krajobrazy żmudzkie, okolice miasta Skuodas.
    Zwiedziliśmy dużo uroczych miejscowości. Pierwszym punktem wycieczki była gmina Barstyčių, która słynie z największego kamienia epoki lodowcowej. Dużo satysfakcji odnieślismy, wspinając się na ten olbrzymi głaz.


    Następnie udaliśmy się do miasteczka Ilakiai. Tu zaopiekowała się nami dyrektor Centrum Kultury pani Virginija Žičkuvienė, która opowiedziała  historię miasta oraz pięknego kościoła, przy którym znajduje się  pomnik naszego Patrona, Jana Pawła II.
    Niesamowite wrażenie wywarło zwiedzanie Muzeum Gospodarki Rolnej, założone przez Pana Virginijusa Mitkusa. Twórca muzeum z  wielkim zapałem opowiadał, jak w ciągu 20 lat wyszukiwał  eksponaty, odnawiał stare chałupki. Zobaczyliśmy tu mnóstwo dawnych narzędzi pracy, mebli i fascynującą kolekcję motocykli. Gościnni gospodarze częstowali nas pysznymi daniami żmudzkimi: ziemniakami w mundurkach, smażonym siemieniem lnianym, masłem, wędzonym serem oraz domowym chlebem.
    W gminie Mosedis zwiedziliśmy przepiękne muzeum kamieni, założone przez Vaclovasa Intasa. Ten niezwykły człowiek pracował w tym miasteczku jako lekarz, a swój wolny czas poświęcał na założenie muzeum, które dziś przyciąga dużo turystów. Obejrzeliśmy tu niezliczoną ilość kamieni o różnorodnych kształtach, alpinaria, rośliny ozdobne oraz kwietniki. W jednym z ogrodów kwiatowych powitał nas zespól pieśni ludowej, więc chętnie razem zaśpiewaliśmy po żmudzku. Natomiast pani B. Gadeikienė  opowiedziała życiorys V. Intasa i o jego niezwykłym wysiłku przy  sprowadzaniu  ogromnych  głazów do danej miejscowości.
    Obejrzeliśmy wnętrze kościoła pod wezwaniem św. Michała Archanioła, w którym ewangelię głosił ksiądz Juozas Tumas-Vaižgantas.
    W pracowni czarnej ceramiki państwa Renaty i Mindaugasa Jankauskasów mieliśmy okazję zobaczyć, jak doświadczeni twórcy za pomocą koła garncarskiego tworzą z gliny proste rzeczy użytkowe, a jednocześnie bardzo oryginalne: misy, kubki, wazy czy dzbany.
    Byliśmy oczarowani pięknymi krajobrazami oraz gościnnością tu zamieszkujących ludzi. Podczas wycieczki zapomnieliśmy o codziennych kłopotach i cieszyliśmy się każdą chwilą!