IDY TEATRALNE 2019

Aktualia

„Teatr jest aktywną refleksją nad samym sobą.”

 – Novalis

We współczesnym świecie, gdzie królują telewizja i Internet, coraz mniej ludzi szanuje i docenia wartość sztuki teatralnej. Wielu młodych ludzi uważa teatr za przestarzały. Na szczęście, nie dotyczy to uczniów klas 6b i 8a naszego progimnazjum, którzy wzięli udział w festiwalu „Idy Teatralne 2019”, zorganizowanym przez Polskie Studio Teatralne w Wilnie. 26 marca, w przeddzień Międzynarodowego Dnia Teatru, na scenie Domu Kultury Polskiej w Wilnie uczniowie naszej szkoły zaprezentowali spektakl pt. „Ta co nie zginęła”, przygotowany na podstawie „Kamieni na szaniec” Aleksandra Kamińskiego.

Opinie uczestników:

„Występ w Domu Polskim zupełnie zmienił moje zdanie na grę aktorską. Scena szkolna i scena domu kultury to co innego. Miałam mętlik w głowie. Zawsze towarzyszyła mi trema, ale w tym wypadku to były nowe uczucia, strach i niepokój przed obcą publicznością, reakcja audytorium oraz ciągła myśl czy wszystko się uda – były silniejsze ode mnie. Strasznie było zrobić pierwszy krok na scenie. Mimo wszystko bardzo mi się spodobało i chciałabym więcej takich doświadczeń.” Ewelina S.

 

„Przedstawienie ,,Kamienie na szaniec” pozostawił pozytywne myśli, wspomnienia oraz wielki zachwyt. Tak, czułam strach, po próbach byłam zmęczona, ale pomimo tego cieszę się z tego, co osiągnęłam. Najbardziej spodobało mi się to, że na scenie czułam się aktorką. Zrozumiałam, że nie jest łatwo pracować wspólnie z gromadą ludzi, ale nasza klasa potrafiła skupić się, pracować wspólnie, pomagać jeden drugiemu oraz wczuć się w rolę. Uważam, że występ był udany.” Elizabet

„Moim zdaniem spektakl w DKP był  udany i na pewno długo będę o nim pamiętać. Czytając „Kamienie na szaniec”, poznałam historię Polski, dzieje bohaterów, a przez grę aktorską doświadczyłam życia młodzieży w okupowanej Warszawie.” Aneta P.

„Występ w DKP był bardzo interesującym doświadczeniem. Światła, rozmiar sceny i niewidoczne dla widzów wiszące mikrofony na pewno miały niemały wpływ w naszym przedstawieniu. Wszystko udało się, nikt nie zapomniał słów i nie zgubił rekwizytów. Cieszę się także z tego, że nawet podczas przedstawienia, gdy wszyscy odczuwaliśmy większą lub mniejszą tremę, nie myśleliśmy tylko o sobie, a pomagaliśmy nawzajem.” Gabi W.

„Dom Kultury Polskiej to jedno z miejsc, w którym od dawna chciałem wystąpić. Właściwie udało mi się spełnić to marzenie, oczywiście z pomocą nauczycieli, którym jestem bardzo wdzięczny. To było niesamowite doświadczenie. Podczas przedstawienia czas biegnie szybciej i godzinowe przedstawienie mija w kilka chwil. Grając rozkoszujesz się każdą sekundą i chcesz rozciągnąć ten moment jak najdłużej.” Daniel. W.

 

„Myślę, że występ w Domu Kultury Polskiej to niezapomniane wrażenie na całe życie. To jest piękna możliwość zaprezentowania siebie i swoich umiejętności. Oczywiście było strasznie, ale gdy wchodzisz na scenę, zapominasz o tremie i o wszystkim dookoła. Jesteś, w tym momencie, ty i akcja przedstawienia. Cieszę się, że sala była pełna i ciepło przyjęła nasz występ. To dawało jeszcze więcej odwagi i pewności siebie. Gdy wchodzę na scenę, czuję się zawodowym aktorem. Są to niezapomniane doświadczenia, trudna praca i satysfakcja z wykonywanej pracy.” Gabriel